Wentylatory promieniowe i podmuchowe
Wentylatory promieniowe mogą być napędzane bezpośrednio lub za pośrednictwem przekładni z pasków klinowych. Drgania wentylatorów wywołane ich pracą są amortyzowane przez podłożone pod wentylator gumowe płyty lub podpory sprężynujące. Wentylatory i silniki ustawia się na specjalnych fundamentach i zamocowuje śrubami. Przy kotłach stosowane są dwa rodzaje wentylatorów: podmuchowe i wyciągowe. Są one stosowane przy dużych kotłach stalowych, np. typu WCO i KR. Zadaniem wentylatorów podmuchowych jest doprowadzanie do komory paleniskowej powietrza potrzebnego do spalania, przy pokonaniu oporów przepływu na drodze między otoczeniem a komorą paleniskową. W komorze paleniskowej powinno panować pewne podciśnienie. Po otwarciu drzwiczek do paleniska w czasie pracy wentylatora podmuchowego powinno występować lekkie zasysanie powietrza. Jeśli przez drzwiczki gazy wypływają, świadczy to zazwyczaj o nadmiernym podmuchu powietrza. Wentylatory wyciągowe służą do wyciągu spalin. W konstrukcji są przystosowane do pracy w wyższych temperaturach. Poza odpowiednio dobranymi tolerancjami, uwzględniającymi termiczne wydłużenie poszczególnych elementów, mają przewidziane chłodzenie łożysk, gdyż wał wentylatora, przewodząc ciepło, przyczynia się do rozgrzewania się łożysk. Graniczna temperatura łożysk zależy od własności samych łożysk i od własności smarów.